klar-ne-cik

klarnecik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klarnecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klarnecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klarnecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klarnecikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klarnecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klarnecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klarnecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
klarnecikimnoga biernikmęski rzeczowy
klarnecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
klarnecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klarnecikommnoga celownikmęski rzeczowy
klarnecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klarnecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klarnecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klarnecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klarnecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz