kla-sy-cy-sty

klasycysty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: klasycysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klasycystapojedyncza mianownikmęski osobowy
klasycystachmnoga miejscownikmęski osobowy
klasycystamimnoga narzędnikmęski osobowy
klasycystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
klasycystępojedyncza biernikmęski osobowy
klasycystopojedyncza wołaczmęski osobowy
klasycystommnoga celownikmęski osobowy
klasycystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
klasycystówmnoga biernikmęski osobowy
klasycystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
klasycystymnoga biernikmęski zwierzęcy
klasycystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
klasycystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
klasycyścimnoga mianownikmęski osobowy
klasycyścimnoga wołaczmęski osobowy
klasycyściepojedyncza celownikmęski osobowy
klasycyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz