klej-not-ni-ka-mi

klejnotnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: klejnotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klejnotnicymnoga mianownikmęski osobowy
klejnotnicymnoga wołaczmęski osobowy
klejnotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
klejnotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
klejnotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
klejnotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
klejnotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
klejnotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
klejnotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
klejnotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
klejnotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
klejnotnikommnoga celownikmęski osobowy
klejnotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
klejnotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
klejnotnikówmnoga biernikmęski osobowy
klejnotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
klejnotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz