kle-ko-ciu-ki

Klekociuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Klekociuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Klekociukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Klekociukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Klekociukapojedyncza biernikmęski osobowy
Klekociukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Klekociukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Klekociukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Klekociukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Klekociukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Klekociukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Klekociukommnoga celownikmęski osobowy
Klekociukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Klekociukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Klekociukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Klekociukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Klekociukówmnoga biernikmęski osobowy
Klekociukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Klekociukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz