kle-mar-czy-ka-mi

Klemarczykami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Klemarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Klemarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Klemarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Klemarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Klemarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Klemarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Klemarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Klemarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Klemarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Klemarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Klemarczykommnoga celownikmęski osobowy
Klemarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Klemarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Klemarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Klemarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Klemarczykówmnoga biernikmęski osobowy
Klemarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Klemarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz