kle-men-cyj

Klemencyj (imię) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Klemencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Klemencjapojedyncza mianownikżeński
Klemencjachmnoga miejscownikżeński
Klemencjamimnoga narzędnikżeński
Klemencjąpojedyncza narzędnikżeński
Klemencjemnoga mianownikżeński
Klemencjemnoga biernikżeński
Klemencjemnoga wołaczżeński
Klemencjępojedyncza biernikżeński
Klemencjipojedyncza celownikżeński
Klemencjipojedyncza miejscownikżeński
Klemencjipojedyncza dopełniaczżeński
Klemencjopojedyncza wołaczżeński
Klemencjommnoga celownikżeński
klemencjapojedyncza mianownikżeński
klemencjachmnoga miejscownikżeński
klemencjamimnoga narzędnikżeński
klemencjąpojedyncza narzędnikżeński
klemencjemnoga mianownikżeński
klemencjemnoga biernikżeński
klemencjemnoga wołaczżeński
klemencjępojedyncza biernikżeński
klemencjipojedyncza celownikżeński
klemencjipojedyncza miejscownikżeński
klemencjipojedyncza dopełniaczżeński
klemencjopojedyncza wołaczżeński
klemencjommnoga celownikżeński
Klemencjimnoga dopełniaczżeński
klemencjimnoga dopełniaczżeński
klemencyjmnoga dopełniaczżeński
Klemencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz