kle-ter-ki

kleterki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kleterek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kleterekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kleterekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kleterkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kleterkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kleterkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kleterkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kleterkimnoga biernikmęski rzeczowy
kleterkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kleterkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kleterkommnoga celownikmęski rzeczowy
kleterkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kleterkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kleterkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kleterkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz