klient

klient (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: klient

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kliencimnoga mianownikmęski osobowy
kliencimnoga wołaczmęski osobowy
klienciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
klienciepojedyncza wołaczmęski osobowy
klientpojedyncza mianownikmęski osobowy
klientapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
klientapojedyncza biernikmęski osobowy
klientachmnoga miejscownikmęski osobowy
klientamimnoga narzędnikmęski osobowy
klientempojedyncza narzędnikmęski osobowy
klientommnoga celownikmęski osobowy
klientowipojedyncza celownikmęski osobowy
klientówmnoga dopełniaczmęski osobowy
klientówmnoga biernikmęski osobowy
klientymnoga mianownikmęski zwierzęcy
klientymnoga biernikmęski zwierzęcy
klientymnoga wołaczmęski zwierzęcy

klient (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: klient

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klienciepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
klienciepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
klientpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
klientapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
klientapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
klientachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
klientamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
klientempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
klientommnoga celownikmęski zwierzęcy
klientowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
klientówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
klientymnoga mianownikmęski zwierzęcy
klientymnoga biernikmęski zwierzęcy
klientymnoga wołaczmęski zwierzęcy
typ, osobnik, gościu.

· Ty, patrz, jaki klient - założył dwa różne buty.

usługobiorca, nabywca.

· Już nie jestem klientem tej poczty, były tu za długie kolejki.
· Jest pan stałym klientem, więc należy się panu karta uprawniająca do zniżki.

w informatyce: program, oprogramowanie korzystające z usług zapewnianych przez serwer.

w informatyce: urządzenie elektronicznej korzystające z usług zapewnianych przez serwer.

ubogi szlachcic nie posiadający własnej ziemi, najmujący się na służbę u majętnych feudałów.

wolny, lecz ubogi obywatel starożytnego Rzymu, często wyzwolony niewolnik, który pozostawał pod opieką patrona, którym był zwykle patrycjusz.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz