klient-ka

klientka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: klientka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klientcepojedyncza celownikżeński
klientcepojedyncza miejscownikżeński
klientekmnoga dopełniaczżeński
klientkapojedyncza mianownikżeński
klientkachmnoga miejscownikżeński
klientkamimnoga narzędnikżeński
klientkąpojedyncza narzędnikżeński
klientkępojedyncza biernikżeński
klientkimnoga mianownikżeński
klientkimnoga biernikżeński
klientkimnoga wołaczżeński
klientkipojedyncza dopełniaczżeński
klientkopojedyncza wołaczżeński
klientkommnoga celownikżeński
kobieta-usługobiorca, kobieta-nabywca.

facetka, gościówa.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz