kli-mak-te-ra-mi

klimakterami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klimakter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klimakterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klimakterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klimakterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klimakteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klimakterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klimakterommnoga celownikmęski rzeczowy
klimakterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klimakterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klimakterupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klimakterymnoga mianownikmęski rzeczowy
klimakterymnoga biernikmęski rzeczowy
klimakterymnoga wołaczmęski rzeczowy
klimakterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klimakterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz