kli-mak-te-ry-ka-mi

klimakterykami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klimakteryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klimakterykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klimakterykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klimakterykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klimakterykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klimakterykimnoga mianownikmęski rzeczowy
klimakterykimnoga biernikmęski rzeczowy
klimakterykimnoga wołaczmęski rzeczowy
klimakterykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klimakterykommnoga celownikmęski rzeczowy
klimakterykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klimakterykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klimakterykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klimakterykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klimakterykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz