kli-mon-to-wian

klimontowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: klimontowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klimontowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
klimontowianmnoga biernikmęski osobowy
klimontowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
klimontowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
klimontowianiemnoga mianownikmęski osobowy
klimontowianiemnoga wołaczmęski osobowy
klimontowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
klimontowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
klimontowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
klimontowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
klimontowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
klimontowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
klimontowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
klimontowianommnoga celownikmęski osobowy
klimontowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
klimontowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
klimontowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz