klin-kie-ry-ty

klinkieryty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klinkieryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klinkieryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klinkieryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
klinkierytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klinkierytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klinkierytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klinkierytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klinkierytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klinkierytommnoga celownikmęski rzeczowy
klinkierytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klinkierytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klinkierytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klinkierytymnoga mianownikmęski rzeczowy
klinkierytymnoga biernikmęski rzeczowy
klinkierytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz