klor-ka

Klorka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Klorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Klorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Klorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Klorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Klorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Klorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Klorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Klorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Klorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Klorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Klorkommnoga celownikmęski osobowy
Klorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Klorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Klorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Klorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Klorkówmnoga biernikmęski osobowy
Klorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Klorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz