klu-ko-wia-na-mi

klukowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: klukowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klukowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
klukowianmnoga biernikmęski osobowy
klukowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
klukowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
klukowianiemnoga mianownikmęski osobowy
klukowianiemnoga wołaczmęski osobowy
klukowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
klukowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
klukowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
klukowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
klukowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
klukowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
klukowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
klukowianommnoga celownikmęski osobowy
klukowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
klukowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
klukowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz