kmo-ter

kmoter (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kmoter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kmoterpojedyncza mianownikmęski osobowy
kmotrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kmotrapojedyncza biernikmęski osobowy
kmotrachmnoga miejscownikmęski osobowy
kmotramimnoga narzędnikmęski osobowy
kmotrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kmotrommnoga celownikmęski osobowy
kmotrowipojedyncza celownikmęski osobowy
kmotrowiemnoga mianownikmęski osobowy
kmotrowiemnoga wołaczmęski osobowy
kmotrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kmotrówmnoga biernikmęski osobowy
kmotrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kmotrymnoga biernikmęski zwierzęcy
kmotrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kmotrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kmotrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kmotrzymnoga mianownikmęski osobowy
kmotrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz