knu-rę

Knurę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Knura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Knurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Knurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Knuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Knurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Knurępojedyncza biernikmęski osobowy
Knuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Knurommnoga celownikmęski osobowy
Knurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Knurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Knurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Knurówmnoga biernikmęski osobowy
Knurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Knurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Knurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Knurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Knurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Knurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Knurę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Knura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Knurmnoga dopełniaczżeński
Knurapojedyncza mianownikżeński
Knurachmnoga miejscownikżeński
Knuramimnoga narzędnikżeński
Knurąpojedyncza narzędnikżeński
Knurępojedyncza biernikżeński
Knuropojedyncza wołaczżeński
Knurommnoga celownikżeński
Knurymnoga mianownikżeński
Knurymnoga biernikżeński
Knurymnoga wołaczżeński
Knurypojedyncza dopełniaczżeński
Knurzepojedyncza celownikżeński
Knurzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz