ko-acer-wa-cyj

koacerwacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koacerwacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koacerwacjapojedyncza mianownikżeński
koacerwacjachmnoga miejscownikżeński
koacerwacjamimnoga narzędnikżeński
koacerwacjąpojedyncza narzędnikżeński
koacerwacjemnoga mianownikżeński
koacerwacjemnoga biernikżeński
koacerwacjemnoga wołaczżeński
koacerwacjępojedyncza biernikżeński
koacerwacjipojedyncza celownikżeński
koacerwacjipojedyncza miejscownikżeński
koacerwacjipojedyncza dopełniaczżeński
koacerwacjopojedyncza wołaczżeński
koacerwacjommnoga celownikżeński
koacerwacjimnoga dopełniaczżeński
koacerwacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz