ko-adiu-tor-kom

koadiutorkom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koadiutorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koadiutorcepojedyncza celownikżeński
koadiutorcepojedyncza miejscownikżeński
koadiutorekmnoga dopełniaczżeński
koadiutorkapojedyncza mianownikżeński
koadiutorkachmnoga miejscownikżeński
koadiutorkamimnoga narzędnikżeński
koadiutorkąpojedyncza narzędnikżeński
koadiutorkępojedyncza biernikżeński
koadiutorkimnoga mianownikżeński
koadiutorkimnoga biernikżeński
koadiutorkimnoga wołaczżeński
koadiutorkipojedyncza dopełniaczżeński
koadiutorkopojedyncza wołaczżeński
koadiutorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz