ko-adiu-to-ryj

koadiutoryj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koadiutoria

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koadiutoriapojedyncza mianownikżeński
koadiutoriachmnoga miejscownikżeński
koadiutoriamimnoga narzędnikżeński
koadiutoriąpojedyncza narzędnikżeński
koadiutoriemnoga mianownikżeński
koadiutoriemnoga biernikżeński
koadiutoriemnoga wołaczżeński
koadiutoriępojedyncza biernikżeński
koadiutoriipojedyncza celownikżeński
koadiutoriipojedyncza miejscownikżeński
koadiutoriipojedyncza dopełniaczżeński
koadiutoriopojedyncza wołaczżeński
koadiutoriommnoga celownikżeński
koadiutoriimnoga dopełniaczżeński
koadiutoryjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz