ko-bal-tow-ca-mi

kobaltowcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kobaltowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobaltowcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kobaltowcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kobaltowcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kobaltowcemnoga mianownikmęski rzeczowy
kobaltowcemnoga biernikmęski rzeczowy
kobaltowcemnoga wołaczmęski rzeczowy
kobaltowcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kobaltowcommnoga celownikmęski rzeczowy
kobaltowcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kobaltowcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kobaltowcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kobaltowcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kobaltowiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kobaltowiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz