ko-bal-ty

kobalty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kobalt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobalciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kobalciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kobaltpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kobaltpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kobaltachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kobaltamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kobaltempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kobaltommnoga celownikmęski rzeczowy
kobaltowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kobaltówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kobaltupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kobaltymnoga mianownikmęski rzeczowy
kobaltymnoga biernikmęski rzeczowy
kobaltymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz