ko-be-źnik

kobeźnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kobeźnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobeźnicymnoga mianownikmęski osobowy
kobeźnicymnoga wołaczmęski osobowy
kobeźnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kobeźnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kobeźnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kobeźnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kobeźnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kobeźnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kobeźnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kobeźnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kobeźnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kobeźnikommnoga celownikmęski osobowy
kobeźnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kobeźnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kobeźnikówmnoga biernikmęski osobowy
kobeźnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kobeźnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz