ko-bie-lan

kobielan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kobielanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobielanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kobielanmnoga biernikmęski osobowy
kobielanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kobielanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kobielaniemnoga mianownikmęski osobowy
kobielaniemnoga wołaczmęski osobowy
kobielaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kobielaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kobielaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kobielaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kobielaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kobielaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kobielaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kobielanommnoga celownikmęski osobowy
kobielanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kobielanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kobielanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz