ko-biet-ce

kobietce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kobietka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobietcepojedyncza celownikżeński
kobietcepojedyncza miejscownikżeński
kobietekmnoga dopełniaczżeński
kobietkapojedyncza mianownikżeński
kobietkachmnoga miejscownikżeński
kobietkamimnoga narzędnikżeński
kobietkąpojedyncza narzędnikżeński
kobietkępojedyncza biernikżeński
kobietkimnoga mianownikżeński
kobietkimnoga biernikżeński
kobietkimnoga wołaczżeński
kobietkipojedyncza dopełniaczżeński
kobietkopojedyncza wołaczżeński
kobietkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz