ko-bro-niem

Kobroniem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kobroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kobroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kobroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kobroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kobroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kobroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kobroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kobroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kobroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kobroniommnoga celownikmęski osobowy
Kobroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kobroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kobroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kobroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kobroniówmnoga biernikmęski osobowy
Kobroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kobroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kobrońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz