ko-by-lan-cza-ni-nem

kobylanczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kobylanczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobylanczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kobylanczanmnoga biernikmęski osobowy
kobylanczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kobylanczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kobylanczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kobylanczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kobylanczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kobylanczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kobylanczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kobylanczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kobylanczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kobylanczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kobylanczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kobylanczanommnoga celownikmęski osobowy
kobylanczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kobylanczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kobylanczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz