ko-by-li-nia-ni-nie

kobylinianinie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kobylinianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kobylinianmnoga dopełniaczmęski osobowy
kobylinianmnoga biernikmęski osobowy
kobylinianachmnoga miejscownikmęski osobowy
kobylinianamimnoga narzędnikmęski osobowy
kobylinianiemnoga mianownikmęski osobowy
kobylinianiemnoga wołaczmęski osobowy
kobylinianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
kobylinianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kobylinianinapojedyncza biernikmęski osobowy
kobylinianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kobylinianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kobylinianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kobylinianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
kobylinianommnoga celownikmęski osobowy
kobylinianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kobylinianymnoga biernikmęski zwierzęcy
kobylinianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz