ko-cha-ni-ka

Kochanika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kochanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kochanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kochanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kochanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kochanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kochanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kochanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kochanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kochanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kochanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kochanikommnoga celownikmęski osobowy
Kochanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kochanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kochanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kochanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kochanikówmnoga biernikmęski osobowy
Kochanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kochanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz