ko-coń

Kocoń (nazwa geograficzna) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Koconia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koconimnoga dopełniaczżeński
Koconipojedyncza celownikżeński
Koconipojedyncza miejscownikżeński
Koconipojedyncza dopełniaczżeński
Koconiapojedyncza mianownikżeński
Koconiachmnoga miejscownikżeński
Koconiamimnoga narzędnikżeński
Koconiąpojedyncza narzędnikżeński
Koconiemnoga mianownikżeński
Koconiemnoga biernikżeński
Koconiemnoga wołaczżeński
Koconiępojedyncza biernikżeński
Koconiopojedyncza wołaczżeński
Koconiommnoga celownikżeński
Kocońmnoga dopełniaczżeński

Kocoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kocoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koconiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koconiapojedyncza biernikmęski osobowy
Koconiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koconiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koconiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koconiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Koconiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koconiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koconiommnoga celownikmęski osobowy
Koconiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koconiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koconiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koconiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koconiówmnoga biernikmęski osobowy
Koconiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koconiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kocońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Kocoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kocoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kocońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kocońpojedyncza mnoga celownikżeński
Kocońpojedyncza mnoga biernikżeński
Kocońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kocońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kocońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Kocoń (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Kocoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koconimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Koconiapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Koconiachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Koconiamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Koconiemnoga mianownikmęski rzeczowy
Koconiemnoga biernikmęski rzeczowy
Koconiemnoga wołaczmęski rzeczowy
Koconiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Koconiommnoga celownikmęski rzeczowy
Koconiowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Koconiupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Koconiupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Kocońpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Kocońpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz