ko-cu-ro-wie

Kocurowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kocur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kocurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kocurapojedyncza biernikmęski osobowy
Kocurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kocuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kocurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kocurommnoga celownikmęski osobowy
Kocurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kocurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kocurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kocurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kocurówmnoga biernikmęski osobowy
Kocurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kocurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kocurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kocurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kocurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz