ko-czo-ry

Koczory (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Koczor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koczorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koczorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koczorapojedyncza biernikmęski osobowy
Koczorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koczoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Koczorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koczorommnoga celownikmęski osobowy
Koczorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koczorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koczorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koczorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koczorówmnoga biernikmęski osobowy
Koczorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koczorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Koczorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koczorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koczorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz