ko-czot-ko

koczotko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koczotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koczotcepojedyncza celownikżeński
koczotcepojedyncza miejscownikżeński
koczotekmnoga dopełniaczżeński
koczotkapojedyncza mianownikżeński
koczotkachmnoga miejscownikżeński
koczotkamimnoga narzędnikżeński
koczotkąpojedyncza narzędnikżeński
koczotkępojedyncza biernikżeński
koczotkimnoga mianownikżeński
koczotkimnoga biernikżeński
koczotkimnoga wołaczżeński
koczotkipojedyncza dopełniaczżeński
koczotkopojedyncza wołaczżeński
koczotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz