ko-ców

koców (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kocpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kocpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kocapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kocachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kocamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kocemnoga mianownikmęski rzeczowy
kocemnoga biernikmęski rzeczowy
kocemnoga wołaczmęski rzeczowy
kocempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kocommnoga celownikmęski rzeczowy
kocowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kocówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kocupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kocupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kocpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kocpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kocapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kocachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kocamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kocemnoga mianownikmęski rzeczowy
kocemnoga biernikmęski rzeczowy
kocemnoga wołaczmęski rzeczowy
kocempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kocommnoga celownikmęski rzeczowy
kocowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kocupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kocupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kocymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Koców (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kocapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kocapojedyncza biernikmęski osobowy
Kocachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kocamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kocemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kocemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kocemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kocempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kocommnoga celownikmęski osobowy
Kocowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kocowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kocowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kocówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kocówmnoga biernikmęski osobowy
Kocupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kocupojedyncza wołaczmęski osobowy

Koców (człon nazwy geograficznej) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Koce

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kocachmnoga miejscowniknijaki
Kocamimnoga narzędniknijaki
Kocemnoga mianowniknijaki
Kocemnoga bierniknijaki
Kocemnoga wołacznijaki
Kocommnoga celowniknijaki
Kocówmnoga dopełniacznijaki
Kocachmnoga miejscowniknijaki
Kocamimnoga narzędniknijaki
Kocemnoga mianowniknijaki
Kocemnoga bierniknijaki
Kocemnoga wołacznijaki
Kocommnoga celowniknijaki
Kocówmnoga dopełniacznijaki

koców (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kocówa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kocówmnoga dopełniaczżeński
kocówapojedyncza mianownikżeński
kocówachmnoga miejscownikżeński
kocówamimnoga narzędnikżeński
kocówąpojedyncza narzędnikżeński
kocówępojedyncza biernikżeński
kocówiepojedyncza celownikżeński
kocówiepojedyncza miejscownikżeński
kocówopojedyncza wołaczżeński
kocówommnoga celownikżeński
kocówymnoga mianownikżeński
kocówymnoga biernikżeński
kocówymnoga wołaczżeński
kocówypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz