ko-edy-to-ra-mi

koedytorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koedytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koedytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
koedytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koedytorapojedyncza biernikmęski osobowy
koedytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
koedytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
koedytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koedytorommnoga celownikmęski osobowy
koedytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
koedytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koedytorówmnoga biernikmęski osobowy
koedytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koedytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
koedytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
koedytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koedytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
koedytorzymnoga mianownikmęski osobowy
koedytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz