ko-ekwa-cjo

koekwacjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koekwacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koekwacjapojedyncza mianownikżeński
koekwacjachmnoga miejscownikżeński
koekwacjamimnoga narzędnikżeński
koekwacjąpojedyncza narzędnikżeński
koekwacjemnoga mianownikżeński
koekwacjemnoga biernikżeński
koekwacjemnoga wołaczżeński
koekwacjępojedyncza biernikżeński
koekwacjipojedyncza celownikżeński
koekwacjipojedyncza miejscownikżeński
koekwacjipojedyncza dopełniaczżeński
koekwacjopojedyncza wołaczżeński
koekwacjommnoga celownikżeński
koekwacjimnoga dopełniaczżeński
koekwacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz