ko-gna-ci

kognaci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kognat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kognacimnoga mianownikmęski osobowy
kognacimnoga wołaczmęski osobowy
kognaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kognaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kognatpojedyncza mianownikmęski osobowy
kognatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kognatapojedyncza biernikmęski osobowy
kognatachmnoga miejscownikmęski osobowy
kognatamimnoga narzędnikmęski osobowy
kognatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kognatommnoga celownikmęski osobowy
kognatowipojedyncza celownikmęski osobowy
kognatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kognatówmnoga biernikmęski osobowy
kognatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kognatymnoga biernikmęski zwierzęcy
kognatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz