ko-gna-cyj

kognacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kognacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kognacjapojedyncza mianownikżeński
kognacjachmnoga miejscownikżeński
kognacjamimnoga narzędnikżeński
kognacjąpojedyncza narzędnikżeński
kognacjemnoga mianownikżeński
kognacjemnoga biernikżeński
kognacjemnoga wołaczżeński
kognacjępojedyncza biernikżeński
kognacjipojedyncza celownikżeński
kognacjipojedyncza miejscownikżeński
kognacjipojedyncza dopełniaczżeński
kognacjopojedyncza wołaczżeński
kognacjommnoga celownikżeński
kognacjimnoga dopełniaczżeński
kognacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz