ko-he-ren-cyj

koherencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koherencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koherencjapojedyncza mianownikżeński
koherencjachmnoga miejscownikżeński
koherencjamimnoga narzędnikżeński
koherencjąpojedyncza narzędnikżeński
koherencjemnoga mianownikżeński
koherencjemnoga biernikżeński
koherencjemnoga wołaczżeński
koherencjępojedyncza biernikżeński
koherencjipojedyncza celownikżeński
koherencjipojedyncza miejscownikżeński
koherencjipojedyncza dopełniaczżeński
koherencjopojedyncza wołaczżeński
koherencjommnoga celownikżeński
koherencjimnoga dopełniaczżeński
koherencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz