ko-he-re-rze

kohererze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koherer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kohererpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kohererpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kohererapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kohererachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kohereramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kohererempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kohererommnoga celownikmęski rzeczowy
kohererowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kohererówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kohererymnoga mianownikmęski rzeczowy
kohererymnoga biernikmęski rzeczowy
kohererymnoga wołaczmęski rzeczowy
kohererzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kohererzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz