ko-hor-ta-mi

kohortami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kohorta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kohorciepojedyncza celownikżeński
kohorciepojedyncza miejscownikżeński
kohortmnoga dopełniaczżeński
kohortapojedyncza mianownikżeński
kohortachmnoga miejscownikżeński
kohortamimnoga narzędnikżeński
kohortąpojedyncza narzędnikżeński
kohortępojedyncza biernikżeński
kohortopojedyncza wołaczżeński
kohortommnoga celownikżeński
kohortymnoga mianownikżeński
kohortymnoga biernikżeński
kohortymnoga wołaczżeński
kohortypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz