ko-icie-li

koicieli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
koicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koicielapojedyncza biernikmęski osobowy
koicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
koicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
koicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
koicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
koicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
koicielemnoga mianownikmęski osobowy
koicielemnoga wołaczmęski osobowy
koicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
koicielimnoga biernikmęski osobowy
koicielommnoga celownikmęski osobowy
koicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
koicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
koicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz