ko-ke-ry

kokery (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: koker

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokerpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
kokerapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kokerapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kokerachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kokeramimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kokerempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kokerommnoga celownikmęski zwierzęcy
kokerowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kokerówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
kokerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kokerymnoga biernikmęski zwierzęcy
kokerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kokerzepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kokerzepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz