ko-kiet-ni-kom

kokietnikom (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kokietnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokietnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kokietnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kokietnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kokietnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kokietnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kokietnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kokietnikimnoga biernikmęski rzeczowy
kokietnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kokietnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kokietnikommnoga celownikmęski rzeczowy
kokietnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kokietnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kokietnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kokietnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz