ko-ki-lar-ce

kokilarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kokilarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokilarcepojedyncza celownikżeński
kokilarcepojedyncza miejscownikżeński
kokilarekmnoga dopełniaczżeński
kokilarkapojedyncza mianownikżeński
kokilarkachmnoga miejscownikżeński
kokilarkamimnoga narzędnikżeński
kokilarkąpojedyncza narzędnikżeński
kokilarkępojedyncza biernikżeński
kokilarkimnoga mianownikżeński
kokilarkimnoga biernikżeński
kokilarkimnoga wołaczżeński
kokilarkipojedyncza dopełniaczżeński
kokilarkopojedyncza wołaczżeński
kokilarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz