ko-ko-ni-ku

kokoniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kokonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kokonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kokonikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kokonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kokonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kokonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kokonikimnoga biernikmęski rzeczowy
kokonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kokonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kokonikommnoga celownikmęski rzeczowy
kokonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kokonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kokonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kokonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz