ko-ko-ro

Kokoro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kokora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kokormnoga dopełniaczżeński
Kokorapojedyncza mianownikżeński
Kokorachmnoga miejscownikżeński
Kokoramimnoga narzędnikżeński
Kokorąpojedyncza narzędnikżeński
Kokorępojedyncza biernikżeński
Kokoropojedyncza wołaczżeński
Kokorommnoga celownikżeński
Kokorymnoga mianownikżeński
Kokorymnoga biernikżeński
Kokorymnoga wołaczżeński
Kokorypojedyncza dopełniaczżeński
Kokorzepojedyncza celownikżeński
Kokorzepojedyncza miejscownikżeński

Kokoro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kokora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kokorapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kokorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kokoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kokorąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kokorępojedyncza biernikmęski osobowy
Kokoropojedyncza wołaczmęski osobowy
Kokorommnoga celownikmęski osobowy
Kokorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kokorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kokorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kokorówmnoga biernikmęski osobowy
Kokorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kokorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kokorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kokorypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kokorzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kokorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz