ko-la-bo-ra-cjo-ni-sta-mi

kolaboracjonistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kolaboracjonista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolaboracjonistapojedyncza mianownikmęski osobowy
kolaboracjonistachmnoga miejscownikmęski osobowy
kolaboracjonistamimnoga narzędnikmęski osobowy
kolaboracjonistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kolaboracjonistępojedyncza biernikmęski osobowy
kolaboracjonistopojedyncza wołaczmęski osobowy
kolaboracjonistommnoga celownikmęski osobowy
kolaboracjonistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kolaboracjonistówmnoga biernikmęski osobowy
kolaboracjonistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kolaboracjonistymnoga biernikmęski zwierzęcy
kolaboracjonistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kolaboracjonistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kolaboracjoniścimnoga mianownikmęski osobowy
kolaboracjoniścimnoga wołaczmęski osobowy
kolaboracjoniściepojedyncza celownikmęski osobowy
kolaboracjoniściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz