ko-la-bo-ra-cjo-ni-st-ce

kolaboracjonistce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolaboracjonistka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolaboracjonistcepojedyncza celownikżeński
kolaboracjonistcepojedyncza miejscownikżeński
kolaboracjonistekmnoga dopełniaczżeński
kolaboracjonistkapojedyncza mianownikżeński
kolaboracjonistkachmnoga miejscownikżeński
kolaboracjonistkamimnoga narzędnikżeński
kolaboracjonistkąpojedyncza narzędnikżeński
kolaboracjonistkępojedyncza biernikżeński
kolaboracjonistkimnoga mianownikżeński
kolaboracjonistkimnoga biernikżeński
kolaboracjonistkimnoga wołaczżeński
kolaboracjonistkipojedyncza dopełniaczżeński
kolaboracjonistkopojedyncza wołaczżeński
kolaboracjonistkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz