ko-la-bo-ran-ta

kolaboranta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kolaborant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolaborancimnoga mianownikmęski osobowy
kolaborancimnoga wołaczmęski osobowy
kolaboranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kolaboranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kolaborantpojedyncza mianownikmęski osobowy
kolaborantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kolaborantapojedyncza biernikmęski osobowy
kolaborantachmnoga miejscownikmęski osobowy
kolaborantamimnoga narzędnikmęski osobowy
kolaborantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kolaborantommnoga celownikmęski osobowy
kolaborantowipojedyncza celownikmęski osobowy
kolaborantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kolaborantówmnoga biernikmęski osobowy
kolaborantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kolaborantymnoga biernikmęski zwierzęcy
kolaborantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz